Axel Witsel onthult de gemiste transfer die zijn traject vormde

Op zevenendertigjarige leeftijd blijft Axel Witsel spelen voor OGC Nice, waar hij onlangs de aanvoerdersband heeft ontvangen. De Belgische middenvelder blikt terug op een mislukte transfer naar Juventus, onderbroken door Zenit Sint‑Petersburg, die het verloop van zijn carrière heeft herdefinieerd.
De eerste stappen bij Benfica
De eerste grote stap naar het buitenland werd gezet bij Benfica, op advies van Lucien D’Onofrio. “Benfica, ik had er vijf jaar kunnen blijven, maar Zenit Sint‑Petersburg heeft mijn vrijstelling na een jaar geactiveerd,” herinnert Axel Witsel zich. Deze korte tussenstop opende de weg naar een Russisch avontuur.
De overgang naar Rusland en daarna naar China
In Rusland heeft de Liègeër vierënhalf jaar bij Zenit Sint‑Petersburg gespeeld voordat hij naar China vertrok. “Ik kan wel horen dat men zegt dat ik voor het geld naar China ben gegaan. Dat is waar. Ik ben echter niet het eens over Rusland. Oké, er was een groot contract, maar ik bleef elk jaar de Champions League spelen,” legt hij uit. Zijn verblijf bij Tianjin Tianhai duurde anderhalf jaar.
Een gemiste kans bij Juventus
Zes maanden vóór zijn vertrek naar China stond hij op het punt een contract bij Juventus te ondertekenen. “In principe, zes maanden eerder, moest ik naar Juventus gaan. Ik hoefde alleen nog het contract te tekenen, maar Zenit hield me tegen wegens gebrek aan vervanger,” vertelt Axel Witsel. Toen Juventus terugkwam, was Tianjin al aanwezig, en hij gaf toe, het contract “onmogelijk te weigeren” achtend.
Na China sloot hij zich aan bij Borussia Dortmund, daarna bij Atlético Madrid, voordat hij een seizoen bij Girona doorbracht. Vandaag neemt hij de uitdaging van Nice aan, waar hij meteen een belangrijke plek in de kleedkamer vond.
Tegelijkertijd heeft hij een definitief einde gemaakt aan zijn internationale loopbaan, door te besluiten het shirt van de Rode Duivels niet meer te dragen.
Bij zijn aankomst bij Nice ontdekte hij zijn shirt met de aanvoerdersband ernaast. “De coach kondigde aan dat ik de aanvoerder zou worden. Ik zei: geen probleem,” besluit Axel Witsel, tevreden met deze nieuwe rol.