Dennis Ayensa van Standard beleeft eerste dag in de Iraanse nationale ploeg
De verdediger Dennis Ayensa, recentelijk toegevoegd aan de selectie van Standard, heeft zijn eerste dag in het nationale team beleefd door het shirt van Iran te dragen tijdens de vriendschappelijke wedstrijden in maart, een ervaring die meteen zijn hele familie trots maakte.
Aangekomen bij Standard met een Duits‑Spaans pedigree, heeft Dennis Ayensa ervoor gekozen om onder de naam Dennis Yerai te spelen, als eerbetoon aan zijn Iraanse grootvader. Deze verandering van sportieve identiteit weerspiegelt zijn verbondenheid met de twee culturen die hem vormen.
Een traject tussen België en Iran
Voormalig aanvaller van Union Saint‑Gilloise, hij werd in maart voor het eerst opgeroepen door het Iraanse nationale team, nog voordat de FIFA officieel zijn wijziging van sportnationaliteit goedkeurde. De procedure, beschreven als complex, heeft zijn integratie in de groep niet belet.
Aanwezig in de selectie van Iran tijdens het WK, hij heeft vanaf de bank de wedstrijd tegen de Rode Duivels geobserveerd. Uiteindelijk heeft hij geen minuut van het toernooi gespeeld, dat eindigde met de eliminatie van Team Melli in de eerste ronde.
Debuut in het nationale team: twee wedstrijden, twee tegenslagen
Zijn eerste start kwam tegen Oezbekistan, naast de legende Mehdi Taremi, maar Iran verloor 3‑1 en Ayensa verliet het veld bij rust. Twee weken later, tijdens de tweede wedstrijd tegen Rusland, begon hij op de bank voordat hij in de pauze het veld betrad, met als resultaat een nederlaag van 2‑0.
Ondanks deze tegenslagen heeft de internationale onderbreking Dennis Yerai Ayensa kostbare momenten geboden die hij een jaar geleden nooit had kunnen bedenken. Hij uitte zijn dankbaarheid op sociale media en verklaarde « uiterst blij en trots te zijn dat ik mijn eerste twee nationale wedstrijden voor Iran heb kunnen spelen ».
De geboren in Bonn bedankte zijn familie voor hun steun en prees zijn Iraanse teamgenoten, waarbij hij stelde: « Ik ben dankbaar aan al mijn teamgenoten van het Iraanse nationale team; dat ze mij vanaf de eerste dag zo goed hebben geaccepteerd en mij op mijn gemak hebben gesteld ». Hij voegde eraan toe dat hij hen heel snel weer hoopt te zien.
Hij concludeert door te benadrukken dat dit slechts het begin van zijn avontuur is en dat hij ernaar uitkijkt nieuwe speciale momenten met Iran te beleven. Hij bereidt zich al voor op de komende verplichtingen van het nationale team.