Frustratie van Olivier Deschacht over de vertrekken van RSC Anderlecht
Een aanvankelijke vertrouwen is omgevormd tot frustratie voor Olivier Deschacht, oude legende van de Mauves, die RSC Anderlecht met optimisme observeerde vóór het seizoen, maar die nu de te snelle verlies van zijn beste spelers betreurt, met name de jonge Nathan De Cat en Nathan Saliba.
Vertrouwen vóór het seizoen
Voor het begin van de campagne toonde Deschacht een gematigd vertrouwen, zoals het cijfer 4390 dat zijn pre‑seizoenanalyse begeleidde, liet zien. Hij benadrukte de blijvende kwaliteit van de Mauves en de Blancs, overtuigd dat de club op het hoogste niveau kon concurreren. Sindsdien is dit gevoel omgevormd tot frustratie, volgens zijn eigen woorden.
Het belangrijkste punt van onenigheid gaat over de overhaaste vertrekken: « Hij had toch twee tot drie jaar moeten blijven. Hij had niet naar Hoffenheim moeten vertrekken », verklaarde hij over Nathan De Cat. Hij noemt ook Nathan Saliba, die volgens hem meer stabiliteit bracht voordat hij naar Villarreal vertrok. De twee jonge talenten verlieten de club zodra hun prestaties de aandacht trokken.
Ideale retentie
Deschacht estimeert dat RSC Anderlecht de jonge middenvelder veel langer had moeten behouden, zodat hij een belangrijke rol kon spelen gedurende meerdere seizoenen. Hij vindt dat een vertrek naar het buitenland pas logisch is wanneer een speler eerst zijn plaats in het eerste elftal heeft geconsolideerd. Deze visie staat in sterk contrast met het huidige beleid van de club.
Hij herinnert zich de tijd waarin de recordhouder van gespeelde wedstrijden met het Sporting de huidige situatie vergeleek met zijn eigen periode bij de Mauve. Destijds bleven spelers als Lucas Biglia en Mbark Boussoufa respectievelijk zeven en vijf jaar, waardoor de Mauves konden bouwen rond hun beste elementen.
Boussoufa werd in het bijzonder beschreven als « de Christos Tzolis van zijn tijd, elk jaar vijftien doelpunten en twintig assists ». Volgens Deschacht had RSC Anderlecht hem destijds kunnen behouden, terwijl hij vandaag direct naar Arsenal zou zijn gegaan. Deze vergelijking illustreert het verschil tussen het ontwikkelen van een talent en het lang genoeg behouden.
Sinds de periode van Papy Oli zijn de zaken veranderd: de geldstroom en de eisen van het internationale voetbal hebben de vertrekken versneld. De Mauves kunnen hun jonge sterren niet meer vasthouden zoals voorheen, wat volgens Deschacht de opbouw van een stabiel team ondermijnt.
Uiteindelijk onthult het contrast tussen het vroegere vertrouwen en de huidige frustratie dat de echte uitdaging van RSC Anderlecht niet langer alleen in de opleiding ligt, maar in het vermogen om zijn beste spelers lang genoeg te behouden om ze de basis van een competitief team te maken.