Gustavo Poyet gelooft in Verbruggen, maar ziet geen ster onder Xavi
Voetbalzone sprak in aanloop naar de Nations League‑duels van het Nederlands elftal met Duitsland en Griekenland met de Uruguayaanse ex‑speler en analist Gustavo Poyet, die zijn loopbaan in Engeland bij Chelsea en Tottenham Hotspur begon en nu als trainer bij Brighton & Hove Albion en Sunderland werkt.
Poyet's loopbaan en huidige functies
De Uruguayaan speelde in Engeland onder meer voor Chelsea en Tottenham Hotspur. Na zijn actieve carrière ging hij aan de slag als trainer bij clubs als Brighton & Hove Albion en Sunderland. Daarnaast is hij als voetbalanalist te zien op televisie, onder meer bij de BBC.
Visie op Nederlands talent en toekomst
In het interview kwamen verschillende onderwerpen aan bod, waaronder de toekomst van het Nederlandse voetbal, de ontwikkeling van Bart Verbruggen en de situatie van Frenkie de Jong. Poyet gaf ook zijn kijk op de uitgesproken persoonlijkheden van spelers als Noa Lang en Memphis Depay. Hij stelde dat het Nederlands elftal momenteel in een fase van vernieuwing zit en hij moeilijk iemand kan aanwijzen die een flinke stap gaat zetten.
Hij vindt dat de huidige generatie niet veel spelers heeft die er echt bovenuit steken. Hij zou verbaasd zijn als een Nederlandse speler een veel hoger niveau bereikt dan de spelers van de afgelopen vier à vijf jaar. Over Bart Verbruggen denkt hij zeker dat hij een mooie stap kan maken en dat topclubs interesse zullen tonen.
Xavi verdedigt Frenkie de Jong in Zeist, ondergewaardeerd
Hij noemt Brighton een club die spelers beter maakt en vervolgens verkoopt aan de grootste clubs. Hij benadrukt dat Nederlandse keepers kwaliteiten hebben die in modern voetbal belangrijk zijn, zoals spelinzicht en het vermogen om goed mee te voetballen. Hij gelooft dat er nog genoeg mooie kansen voor Verbruggen liggen.
Er spelen momenteel zo’n vijftig Nederlandse voetballers in de grootste competities van Europa. Poyet vindt dat Nederlandse voetballers niet overschat worden; het probleem zijn de altijd hoge verwachtingen. Hij verwijst naar de rijke voetbalgeschiedenis van Nederland, totaalvoetbal, Johan Cruijff en de traditionele speelstijl.
Hij zegt dat soms de speelstijl te belangrijk wordt en men het doel van winnen uit het oog verliest. Hij stelt dat Nederland weer een prijs moet winnen onder Xavi, ongeacht het toernooi. Over Noa Lang en Memphis Depay herinnert hij zich dat Pep Guardiola ooit zei dat topvoetballers een beetje arrogant mogen zijn.
Hij legt uit dat arrogantie pas een probleem wordt als het doorslaat, en dat teveel publiciteit rond één speler, zoals Memphis, op den duur tegen hem kan werken. Over Frenkie de Jong merkte hij op dat hij onlangs zijn 300e wedstrijd voor Barcelona speelde, maar door de komst van Rodri zijn kansen op een vaste basisplaats mogelijk beperkt zijn, zelfs als verdediger.