Ibrahim Maaroufi: van Inter‑glorie naar terrorisme‑arrestaties

Van Anderlecht-wonderkind Ibrahim Maaroufi, nu 37 jaar en vader van drie kinderen, kijkt terug op een carrière die begon met een debut voor Internazionale op zeventienjarige leeftijd, maar die later werd overschaduwd door meerdere arrestaties op verdenking van terrorisme in verschillende landen.

Vroege glorie bij Inter

Hij maakte op zeventienjarige leeftijd zijn debuut voor Internazionale, waar hij naast wereldsterren als Zlatan Ibrahimovic, Patrick Vieira en Adriano speelde en zelfs de Italiaanse landstitel mocht vieren. Die vroege glorie leek zijn lot te bevestigen. De club noemde hem een veelbelovend talent.

Maaroufi begon zijn voetbalverhaal bij Anderlecht en maakte deel uit van dezelfde lichting als Vincent Kompany en Anthony Vanden Borre. Hij herinnert zich de generatie van 1989: “We eindigden seizoenen met zestig punten op zestig”.

Op elfjarige leeftijd vertrok hij naar de jeugdopleiding van PSV en trainde daar al op vijftienjarige leeftijd met de eerste ploeg. Inter haalde hem vervolgens naar Italië, waar hij op zestienjarige leeftijd een profcontract tekende. Een jaar later, op zeventien jaar en acht maanden, debuteerde hij in het eerste elftal.

Ondanks dat hij met Inter de landstitel onder Roberto Mancini vierde, bleef zijn speeltijd beperkt. Didier Dacourt hielp hem op weg, Adriano maakte indruk met vrije trappen en Vieira leerde hem tactisch. “Ik wilde zijn plaats innemen. Als ik daarop terugkijk, was ik gek”, geeft hij toe.

Na een gebrek aan geduld eiste hij een uitleenbeurt en kwam via FC Twente en Vicenza uiteindelijk terecht bij clubs in lagere Italiaanse reeksen, België, Marokko en zelfs Iran. Een grote doorbraak bleef uit.

In 2016 werd Brussel opgeschrikt door terroristische aanslagen; later bleek dat Khalid El Bakraoui een appartement in Charleroi op naam van Maaroufi had gehuurd. Daardoor werd de voormalige Inter‑speler meerdere keren gearresteerd op verdenking van terrorisme. “Het was een schok. Ik meldde mezelf bij de autoriteiten, maar twee dagen later werd ik aan de Nederlandse grens tegengehouden en gearresteerd op verdenking van terrorisme”, vertelt hij.

Hij zat in een cel tot de Belgische politie ingreep; later gebeurde hetzelfde op de luchthaven van Brussel en zelfs in Italië. Desondanks kijkt hij zonder spijt terug: “Ik ben trots dat ik als prof voor Inter heb gespeeld. Veel mensen dromen ervan ooit in San Siro te staan. Ik deed het op mijn zeventiende.”