In Parijs toont Roméo Lavia wat de gouden generatie miste
Nog steeds aanwezig in Parijs, Roméo Lavia, middenvelder van Chelsea, heeft opnieuw geschenen tegen de Blauwen na een eerste opmerkelijke prestatie tegen Frankrijk. Ondanks de tweede Belgische nederlaag, komt hij naar voren als een van de grote winnaars van deze rustperiode. Zijn invloed wordt gemeten zowel door de creatie als door de weerstand tegen de Franse druk.
Een assist voor Lukebakio
Het positieve gevoel komt niet alleen van de globale prestatie, maar vooral van de assist van Lavia aan Dodi Lukebakio. Terwijl hij de bal ontving op vijf meter van zijn eigen doel, keek hij op, zag de roep en stuurde een scherpe pass tussen de Franse linies. Lukebakio maakte simpelweg af, waardoor de 0‑1 het meest zichtbare bewijs werd van Lavia's talent.
Gepositioneerd als verdedigende middenvelder, speelt Lavia niet de klassieke rol van een nummer 6. Hij gedraagt zich meer als een nummer 10 die enkele meters hoger opereert, waarbij hij techniek onder druk combineert met het zien van ruimtes vóór de tegenstanders. Deze dualiteit maakt het moeilijk om hem in traditionele schema's in te delen.
Vergelijking met Axel Witsel
Waarnemers brengen hem in verband met Axel Witsel, een discrete motor van de Belgische gouden generatie. Witsel zorgde voor het evenwicht, verbond de verdediging met spelers zoals Kevin De Bruyne, Eden Hazard en Romelu Lukaku, en werd beschouwd als essentieel voor de nationale structuur. Lavia deelt dit gevoel voor positionering, maar voegt een extra technische dimensie toe.
Lavia heeft de techniek om onder druk oplossingen te creëren, de intelligentie om de ruimtes vóór zijn tegenstanders te zien en de persoonlijkheid om de bal op te eisen wanneer de situatie ingewikkeld wordt. Hij voelt de komst van een tegenstander achter zich zonder voortdurend achterom te moeten kijken. Zijn balbeheersing overstijgt die van een aanvallende middenvelder.
Verdedigend toont hij een scherp gevoel voor onderschepping, leest de trajecten en start meteen de transitie. Hij controleert de bal onder druk, elimineert twee tegenstanders met één beweging, en versnelt vervolgens om een pass naar voren te geven. Zolang Lavia betrokken blijft, heeft België een speler die de eerste Franse pressing kan doorbreken.
Dit vermogen om aanvallende durf te combineren met defensieve soliditeit verklaart waarom hij wordt gezien als een van de grote winnaars van de rustperiode. Het contrast tussen zijn traditionele rol en zijn reële impact onderstreept wat de gouden generatie soms kon missen.