Luc Nilis onthult gokverslaving die leven na PSV-carrière verwoest

Het is een openhartige onthulling van de 59‑jarige Belg Luc Nilis, voormalig PSV‑speler, die in de Rood Wit Podcast sprak over de gokverslaving die zijn leven na een dubbelle beenbreuk volledig heeft veranderd. Hij vertelt hoe het einde van zijn profcarrière hem in een donker gat heeft geduwd en hoe hij uiteindelijk hulp zocht.

Verslaving na een gebroken carrière

De loopbaan van Nilis kwam abrupt tot een einde toen hij een zware dubbelle beenbreuk opliep. Het letsel dwong hem tot een vroegtijdig pensioen, ondanks vijftien jaar profvoetbal. Na het herstel zocht hij de adrenaline van het spel te vervangen.

De 59‑jarige Belg liet zich enkele jaren geleden opnemen in een verslavingskliniek. Hij beschrijft die periode als een keerpunt, waarin hij de controle over zijn leven verloor. Het verblijf markeerde het begin van een langdurige strijd tegen de gokverslaving.

Herstel en dankbaarheid

In de Rood Wit Podcast begint Nilis: “Vier of vijf jaar na dat ongeval ben ik in een heel zwart gat gekomen. Vooral vanwege het missen van de adrenaline. Je mist het spel en die momenten van winnen en euforie.” Hij legt uit dat hij toen de “foute wereld” van gokken betrad, waar “het van kwaad tot erger gaat”.

Hij vertelt dat het winnen in een casino voor hem voelde als het winnen van een wedstrijd. “Op het einde van de rit weet je dat je portemonnee leeg is en de euforie is dan ook weg,” zegt hij. Het gevoel van overwinning verdween al snel, waarna hij “helemaal naar de klote” ging.

Nilis benadrukt dat het abrupt einde pas enkele jaren later echt in zijn leven sneed. “Je hebt vijftien jaar profvoetbal gespeeld en op het ene moment wordt dat afgenomen,” legt hij uit. Na de blessure en de daaropvolgende herstelperiode probeerde hij het voetbal weer op te pakken, maar de drang naar gokken bleef groeien.

Hij besloot zeven jaar geleden in februari naar een verslavingskliniek in Zuid‑Afrika te gaan, waar hij zes maanden verbleef. “Mijn kinderen hebben mij op het vliegtuig gezet,” vertelt hij, en voegt toe dat hij dankbaar is voor hun ingrijpen. “Ik ben heel trots, want het is enorm zwaar geweest. Het gaat nu ook heel goed,” besluit Nilis.