Rotatie van RSC Anderlecht onder Vítor Bruno laat jeugd in onzekerheid achter

Niemand is nog steeds onzeker over zijn plek bij RSC Anderlecht, aangezien de onophoudelijke rotatie van Vítor Bruno al dertig verschillende spelers dit seizoen heeft laten spelen, een strategie die nu de eigen jeugdperspectieven van de club in gevaar brengt.

Enorme personeelsverloop levert weinig op

Bruno heeft dertig spelers ingezet, meer dan AA Gent en Club Brugge KV en slechts één minder dan Union, maar de constante herschikking heeft weinig opgebracht om de resultaten te verbeteren. De paars‑witte ploeg loopt achter in de binnenlandse competitie, in Europa en is al uit de beker na een vernederende nederlaag tegen tweede‑klasse Beerschot.

Recente wedstrijden – een Europa League‑duel tegen Jagiellonia Bialystok en een competitiewedstrijd tegen AA Gent – boden een kans om het schip te stabiliseren, maar de voortdurend wisselende basisopstelling heeft elke echte samenhang voorkomen.

Jeugd gevangen in het kruisvuur

Vier veelbelovende zeventien‑jarigen – Joshua Nga Kana, Noah Kalonji, Jayden Onia Seke en Noa Ojea – die in de zomer schitterden, zijn verdwenen van het eerste‑teambeeld, terwijl de langdurig geblesseerde talenten Lucas Hey, Killian Sardella en Ilay Camara nog niet zijn teruggekeerd naar actie.

De RSCA Futures, de U23‑ploeg van RSC Anderlecht, de problemen van het eerste team, zitten op de laatste plaats met slechts één punt uit zeven wedstrijden. Met de afschaffing van de beschermde status en quotum voor U23‑teams in de Challenger Pro League, kan een eindpositie dicht bij de bodem de reserveploeg dwingen naar de amateurdivisies – een ramp voor de ontwikkelingspijplijn van de club.

Sportief directeur Antoine Sibierski en CEO Kenneth Bornauw hebben hun bezorgdheid geuit over de dertig‑spelerrotatie, en merken op dat de voortdurend wisselende elf steeds minder herkenbaar is geworden. Mid‑seizoen‑inkopen zoals Giulian Biancone hebben moeite gehad om impact te maken, zijn hamstringblessure blijft langer aanhouden dan verwacht.

In een poging tot stabiliteit heeft Bruno Adriano Bertaccini teruggeroepen, die in de zomer aan de kant werd gezet. Het doelpunt van Bertaccini vorige week was het enige lichtpuntje voor een ploeg waarvan de eerdere aanvallende intentie – verticaal spel, hoge pressie en snelle omschakelingen – is opgegeven ten gunste van ongeïnspireerd, idee‑vrij voetbal.

De onophoudelijke wisseling van personeel, bedoeld om de selectie fris te houden, ondermijnt in plaats daarvan het automatisme dat het moest versterken, waardoor zowel senior spelers als academie‑afgestudeerden onzeker zijn over hun toekomstige rollen.