Stirr Associates floreert, oprichter veroordeelt corruptie in mercato

Stirr Associates, het bureau van de spelersmakelaar Stijn Francis, kent een sterke dynamiek. Het getuigenis van zijn sterke man werpt licht op de hardheid van de voetbalwereld. Voormalig speler van Westerlo en Leuven, Stijn Francis heeft Stirr Associates opgericht op basis van zijn eigen ervaring.

Het bureau heeft onder meer de transfers van Kostas Karetsas, Nathan De Cat, Loïs Openda en Jarne Steuckers afgelopen zomer beheerd.

Transparantie en druk van de transfermarkt

Zijn ervaring heeft hem zich bewust gemaakt van zijn eigen naïviteit en die van de meeste spelers ten aanzien van de verborgen belangen. « Bijvoorbeeld, een club kan tegen de makelaar zeggen: als je de speler hier verlengt, krijg je een extra commissie. En de speler weet er niets van. Ik zei tegen mijn vrienden: dit is wat mij werd aangeboden, hoe regelen we dat? Aanvankelijk wilde ik gewoon niets in hun rug doen. En dat was succesvol », legt hij uit in een interview met Le Grand Rectangle. Hij stelt dat de samenwerking moet plaatsvinden in het belang van de speler en niet achter zijn rug, waarbij hij een club citeert die een percentage van de wederverkoop bij verlenging zou beloven, zonder dat de speler hiervan op de hoogte wordt gesteld. Hij noemt ook het geval van Zinho Vanheusden, die aanbiedingen kreeg van Engelse, Italiaanse clubs en van Standard, waarbij laatstgenoemde hem aanzienlijk minder betaalde. Destijds moest de makelaar financieel overleven, wat hem onder druk zette wanneer hem drie clubs en drie commissies werden voorgelegd om uit te kiezen. Volgens hem is de enige uitweg volledige transparantie, waarbij de speler mag beslissen. Toch erkent hij dat transparantie niet altijd op korte termijn loont, en herinnert zich: « We hebben een klant verloren die ons zei: je bent niet corrupt genoeg, je weet me niet in een van die twintig clubs te plaatsen. De goede klanten vragen om controle, de slechte zeggen: je moet me in zo'n club zetten ». Hij benadrukt dat de wet van de jungle vaak domineert, en dat sommige buitenlandse onderzoeken verbanden hebben aangetoond tussen bepaalde bureaus en de georganiseerde misdaad. Tenslotte geeft hij aan dat clubs niet vrij zijn van kritiek, en herinnert zich: « toen we begonnen, werden we geblokkeerd in bepaalde clubs omdat enkele grote makelaars tegen ons waren: we wilden transparant zijn, en ons werd verteld dat we nooit geld zouden verdienen op die manier, dat we voor de club moesten werken ».