Stroeykens en Aasgaard, onverwacht herleven het middenveld van RSC Anderlecht

Onder de schijnwerpers van het Constant Vanden Stock-stadion wisselt Mario Stroeykens van RSC Anderlecht de bal met Thelo Aasgaard, tot verbazing van de waarnemers door hun onverwachte samenwerking in het hart van het middenveld. Het duo, gepositioneerd in de eerste linie van de pressing, toont al een zeldzame tactische samenhang voor de jeugd van de club.

Een nieuwe rol in het buitenland geprezen

Romain Van der Pluym, speciale gezant naar Bialystok en specialist van de Rode Duivels, benadrukt dat Stroeykens indruk maakt in deze nieuwe rol. Volgens hem creëert het vermogen van de Belg om te wisselen tussen herstel en opbouw een zeldzaam evenwicht bij de jeugd van de club.

Giulian Biancone voegt toe: « We kunnen denken dat we scoren op een fout, maar het is bovenal een goede pressing ». Het compliment belicht de impact van het werk van Stroeykens op de defensieve fase.

De tactische evolutie van Stroeykens

Tot aan zijn debuut werd de speler van Neerpede beschouwd als een nummer 10 of zelfs een 9,5. Vitor Bruno, de trainer, ziet hem nu als een nummer 6, een rol die Stroeykens beschrijft als « de taak die de coach mij heeft toevertrouwd en deze positie bevalt me ». Tijdens de wedstrijd tegen Jagiellonia verklaarde hij zich te concentreren op herstel, tempo en het beheer van de opsteken van Aasgaard.

Maar deze zomer leek zijn toekomst bij RSC Anderlecht onzeker. Zonder het hoofd voor 100 % bij Sporting, irriteerde hij de staf en Antoine Sibierski, die via de media scherpe opmerkingen uitwisselden. De speler reageerde op het veld: « Ik heb gewerkt om terug te komen in het team », legt hij uit.

Thelo Aasgaard, aanvankelijk gerekruteerd nabij de aanval, voelt zich comfortabeler naast Stroeykens in een rol van verdelende middenvelder. Hij stelt: « Ik denk dat er een bepaald evenwicht tussen ons bestaat », en beschrijft hun samenwerking als « gemakkelijk te coachen ». Hij voegt toe dat, wanneer ze de bal verliezen, de een de flank dekt terwijl de ander de ruimte beheert.

Enric Llansana werd ook ingezet als nummer 10, waardoor hij scherpte toevoegde wanneer de pressing afnam. Aasgaard benadrukt: « En Enric heeft uitstekend gespeeld, met veel loopacties ». Vitor Bruno bevestigt dat de staf niet aarzelt om spelers op ongewone posities te plaatsen om het evenwicht van het team te behouden.