Tolu Arokodare schittert in Amsterdam: van Wolves‑nacht naar Ajax‑hype

Tolu Arokodare (25), ex‑speler van Racing Genk, wordt in Nederland als een blok gevallen voor de jonge spits.

Hype in Amsterdam

In Amsterdam is hij onmisbaar; de charmes van de Ajax‑spits maken hem kansloos voor andere clubs.

“Zij die denken dat het een act is: dat is niet zo. En zij die dat wel denken: I don’t care.” zegt hij tijdens het interview.

Bob Faesen van Voetbal schreef op 31 oktober 2026 om 09:09 dat Tolu in sneltempo een soort rockster is geworden in de stad.

Iedereen wil wat van hem, zijn shirt verkoopt goed in de Ajax‑fanshop en interviewaanvragen blijven binnenstromen.

“Voel je gerust geprivilegieerd”, glimlacht de perschef.

Hij opent met: “Hier staat een heel gelukkig man voor je”, en voegt toe dat hij een dankbare man is.

Zijn makelaar vroeg hem gisteren of hij buiten kan kuieren; hij lacht en zegt dat hij niet buiten wil.

Hij vindt er meer tijd om videogames te spelen, maar restaurants zijn niet zijn ding.

Hij is single, maar stelt zich voor dat hij romantischer zou moeten zijn als hij een vriendin krijgt.

Zijn charisma en star‑quality maakten hem een hype in Nederland, en een viraal persconferentie‑moment kreeg lof van sportjournalisten die hem “zo’n aardige gozer” noemden.

“Dat met ‘William’?” lacht hij, waarna het nog crazier werd.

Hij zweert dat het geen act is en dat mensen die dat denken “so be it”.

Vraag je wie zijn grootste eigenschap is, dan zeggen ze: “Hij heeft een groot hart.”

“Als ik een glimlach op iemands gezicht kan toveren, doe ik dat,” verklaart hij.

In veertien officiële duels voor Ajax scoorde hij negen keer.

Terugblik op Wolves‑ervaring

Marcos Leonardo, gekocht voor twintig miljoen euro, heeft het tot nu toe lastig, en Tolu hoopt dat hij weinig last krijgt van de kritiek.

Wolves kochten hem voor zevenentwintig miljoen euro, maar de Premier‑League‑droom eindigde in een nachtmerrie.

“Het was een beetje een worsteling,” zegt hij, en voegt toe dat het zwaar was.

Hij probeerde positief te blijven en zich niet te laten definiëren door die slechte periode.

Het team degradeerde, de resultaten vielen tegen en niemand kon zich onderscheiden, wat hem knaagde.

Zijn familie merkte dat er iets achter zijn lach zat; dankzij hun hulp, mentale coaches, makelaars, Ajax‑teamgenoten en trainers vindt hij zichzelf weer terug.

“Ze hebben me er neergezet als a bad person. Vreselijk. Zo ben ik gewoon niet,” concludeert hij.