Vermeeren wordt gemist door Antwerp, maar het verleden blijft bestaan
Word fan van Antwerp! 2911 Ritchie De Laet vindt nog steeds enkele dragers van het DNA van Antwerp in het huidige team, maar hij mist toch iets wanneer hij de prestaties van zijn oude club bekijkt. Hij herinnert zich dat de tegenstanders wisten dat een middag of een moeilijke avond hen te wachten stond in het Bosuil.
Spelprincipes en gebrek aan scherpte
De voormalige verdediger begrijpt de spelprincipes en constateert dat de aanwijzingen van de coach goed worden toegepast op het veld. Hij vindt echter dat het team baat zou hebben bij meer scherpte. Ritchie De Laet zou graag meer vechtlust en emotie terugzien, evenals die momenten waarop Antwerp weer zijn tegenstanders intimideert.
"Ik begrijp het idee van de coach. Ik zie de hoge pressing goed, uiteraard. De Red Bull-school, alles wat jullie willen", legt hij uit. Hij mist echter soms een bepaalde emotionele intensiteit wanneer hij zijn oude club ziet spelen. "Het enige wat mij een beetje ontbreekt, is af en toe iemand zien opvlammen. Of oog in oog komen te staan met een tegenstander. Of een kleine altercatie met de scheidsrechter hebben."
De Laet beweert niet dat het DNA van Antwerp verdwenen is. Dat zou volgens hem volstrekt onjuist zijn. Hij vindt simpelweg dat het team meer de tanden kan laten zien. "Ik was dat soort speler, soms tot grote ergernis van veel mensen. Maar ik had het ook nodig om geconcentreerd te blijven."
Bosuil mist de dubbel, Antwerp zakt naar de dertiende plaats
Voor de voormalige verdediger gaat het niet om gratuit agressief zijn, maar om die aura terug te vinden die Antwerp vroeger kenmerkte. Een gevoel dat, volgens hem, enigszins is vervaagd. "We moeten de teams weer een beetje bang maken. Vandaag denk ik dat je naar het Bosuil kunt komen en denken: we hebben een kans om drie punten te pakken", betreurt hij. "Drie, vier of vijf jaar geleden dacht ik niet dat alle teams het zo zagen."
Intensiteit, mentaliteit en ontbrekende figuren
De voormalige verdediger let ook op bepaalde individualiteiten. Hij noemt met name Alvaro Cortes die, volgens hem, nog steeds een deel van die oude Antwerpse mentaliteit belichaamt met zijn gespierde acties. "Wanneer hij een tackle maakt, denk ik: dat is het soort tackle dat ik zou hebben gemaakt."
Maar De Laet betreurt ook het ontbreken van een ander type persoonlijkheid op het veld. Hij denkt met name aan Arthur Vermeeren, die wist hoe hij zijn teamgenoten moest aansporen om te reageren. "Misschien mis ik een heel klein beetje Arthur. Iemand die, vijf jaar geleden, zag hoe alle spelers om hem heen het moesten aanpakken. Iemand die een tackle maakt of iemand met de vinger aanwijst. Gewoon om iedereen even wakker te schudden."