Vitor Bruno's overvloed aan opties hindert Anderlechts stabiliteit

Portugese trainer Vitor Bruno beschikt bij RSC Anderlecht over een breed scala aan keuzemogelijkheden, maar de constante rotatie van de basiself sinds de komst van de zomerversterkingen heeft het vinden van een vaste ploeg tot een probleem gemaakt en ondermijnt daarmee de samenhang van het team.

Rotatie en verlies van stabiliteit

In de eerste fase van het seizoen hield Bruno de wijzigingen beperkt; soms wisselde hij vier basisspelers, maar gemiddeld bleef het aantal aanpassingen tussen twee wedstrijden onder de twee. In de laatste negen duels veranderde hij echter minstens vier namen zes keer. Zelfs zes of zeven wijzigingen kwamen meerdere wedstrijden achter elkaar voor.

Dat staat in schril contrast met een eerdere periode waarin Bruno vier opeenvolgende wedstrijden met exact dezelfde elf begon. Destijds leek hij een vaste kern te hebben gevonden, ondanks een druk programma.

De defensie, die lange tijd grotendeels onveranderd bleef, is intussen minder stabiel geworden. Marco Kana speelt minder sinds zijn fout tegen Cercle Brugge, wat de achterhoede verder onder druk zet.

Ook de aanvallers voelen de gevolgen. Buiten Winkler, die al acht wedstrijden op rij startte, is niemand zeker van zijn plaats. Pétrot, die de eerste negentien wedstrijden van Anderlecht telkens aan de aftrap stond, verloor zijn reeks en werd bij rust tegen AA Gent vervangen.

Bruno gaf eerder al aan dat hij bij elke wedstrijd met bijna twintig teleurgestelde spelers zit die niet starten. Met zo’n ruime kern is het begrijpelijk, maar het risico bestaat dat het verdelen van speeltijd belangrijker wordt dan het creëren van continuïteit.

De zomermercato heeft Anderlecht dus extra kwaliteit en opties bezorgd, maar ook een nieuwe uitdaging. Bruno moet de juiste spelers kiezen en hen voldoende lang samen laten spelen; zolang hij blijft zoeken naar evenwicht, dreigt de Brusselse ploeg de stabiliteit te missen die nodig is om echt vooruitgang te boeken.