Waarom Alderweireld zegt dat de gouden generatie van België meer verdiende
Het late‑2010s elftal van België, met Thibaut Courtois, Toby Alderweireld, Thomas Vermaelen, Vincent Kompany, Jan Vertonghen, Kevin De Bruyne, Romelu Lukaku en Eden Hazard, bereikte de halve finales van het WK in 2018 maar bleef zonder een grote trofee, waardoor Alderweireld betoogde dat ze meer erkenning verdienden.
Groepsfase‑dominantie en knock‑out drama
In de groepsfase eindigde België bovenaan Groep G vóór Engeland, Tunesië en Panama, en behaalde drie punten uit drie wedstrijden. Hun negen doelpunten waren het hoogste aantal van alle teams in de groepsfase, met Hazard en Lukaku als topscorers. In de achtste finale vielen ze twee doelpunten achter in de vroege tweede helft tegen Japan, maar kwamen terug om 3‑2 te winnen, waarbij de beslissende treffer van Nacer Chadli kwam in de 94e minuut.
Kwartfinale‑triomf en de aanhoudende ‘waarom’
In de kwartfinale versloeg België van Roberto Martinez Brazilië 2‑1 in Kazan, wat de enige tweede kwartfinale‑optreden van het WK in de geschiedenis van het land markeerde, de eerste was in 1986. Alderweireld herinnerde zich dat hij Neymar aan de linkerkant markeerde terwijl hij als rechter centrale verdediger in een drie‑man verdediging speelde, en voegde toe dat Neymar hem nooit lastigviel en dat de prestatie een van de beste van zijn carrière was.
Na de overwinning op Brazilië verloor België 1‑0 van de uiteindelijke kampioenen Frankrijk in de halve finale voordat ze brons veroverden door Engeland opnieuw te verslaan in de play‑off om de derde plaats. Alderweireld vat de campagne samen en zegt: “Het was historisch voor België. Als je nadenkt over welke teams het beste voetbal speelden op dat WK, stonden wij daar bovenaan. Ik zal altijd het gevoel hebben dat ‘We een beetje meer verdienden’.”
De collectieve prestaties van de spelers, ondanks het ontbreken van een trofee, onderstrepen waarom deze generatie nog steeds wordt gevierd. Courtois hield de nul houden in de groepsfase, terwijl Kompany en Vermaelen leiderschap leverden in de verdediging. De ervaring van Vertonghen vulde de defensieve soliditeit van Alderweireld aan, en de creativiteit van De Bruyne verbond het middenveld met de aanval.
Vooruitkijkend zal de erfenis van het elftal niet alleen gemeten worden aan medailles, maar aan de norm die ze hebben gesteld voor toekomstige Belgische ploegen, een punt dat Alderweireld vindt dat niet over het hoofd gezien mag worden.