Zidane‑liefde in Parijs dringt door tot Rode Duivels
In het schemerige Stade de France, waar de lichten plotseling doven en de speaker de namen van Les Bleus roept, voelt onze correspondent de enorme liefde voor Zinedine Zidane. Hij waarschuwt de Rode Duivels – en noemt Stephan Keygnaert Voetbal als bron – dat men niet moet blijven hangen in het respect voor Zizou.
Pilgrimage naar het Stade de France
Vanuit België naar het Stade de France is een korte pelgrimstocht, meldt de tekst. Het stadion langs de périphérique extérieure van Parijs is al lang verbonden met Zinédine Zidane, icoon van een natie en auteur van de Franse wereldtitel op die plek.
We hebben kunnen zien hoe ‘Zizou’ in het Stade de France een onderdeel van het spektakel is, net zoals de spelers, de ref en de VAR. De Rode Duivels kunnen er maandag niet omheen.
Zidane’s terugkeer en de sfeer
Zinédine Zidane keerde gisteravond tegen Italië terug naar zijn Stade de France; hij is nu 54 jaar oud, terwijl hij 34 was toen hij voor het laatst daar stond in een vriendenmatch tegen Mexico. Voor de wedstrijd slikte hij “Une grosse émotion”.
L’Equipe plaatste op vrijdag 2 oktober 2026 de cover “Le revoilà!” en benadrukte dat hij “He’s back”. Saint‑Denis, de voorstad met een van de hoogste criminaliteitscijfers van Frankrijk, is sinds 1998 een bedevaartsoord voor Zizou‑adepten. “Ici c’est Zidane”.
Sinds die zomer scoorde hij twee kopbaldoelpunten die Frankrijk wereldkampioen maakten, aldus de bron. De tekst noemt ook dat helden meerdere geboorteplaatsen hebben; Zinédine Zidane is van Marseille, Madrid én Saint‑Denis.
Waarschuwing aan de Rode Duivels
Twee jaar geleden, in een Nations‑League‑wedstrijd, won Italië 1‑3 en 70.000 fans in het Stade de France scandeerden luid “Zizou”. Bondscoach Didier Deschamps wist toen niet waar hij moest beginnen.
Het was half negen gisteravond; de stadionlichten doofden, het scorebord lichtte op en de speaker noemde Michael Olise, Ousmane Dembélé en Ryan Cherki. Daarna riep hij “Le sélectionneur… Monsieur… Zinédine…”, waarna het stadion in een collectief orgasme “Zidane” uitriep.
Links van de dug‑out rolde een reusachtige tifo met “Zizou”. De Rode Duivels staan maandag op het veld; de tifo zal weliswaar vervaagd zijn, maar de liefde voor Zizou blijft tastbaar en hoorbaar. De boodschap voor De Bruyne en co. is duidelijk: bij de aftrap moet men niet blijven hangen in het aura van Zizou, maar denken aan Louis de Funès – Play Hard.
Het gezicht van Zidane wordt via het interne televisiecircuit van het Stade de France meerdere keren op het grote scherm geprojecteerd, wat telkens een rilling van opwinding veroorzaakt. Zo wordt Zizou een twaalfde man, spookachtig meedoend, net als de VAR en de scheidsrechter – je kunt er niet omheen.
De Rode Duivels horen hun geschiedenis te kennen; spelen in het Stade de France, het Hof van Zidane, is een eer. De tekst sluit af met de constatering dat Frankrijk, na een gelijkspel tegen Italië, gefrustreerd blijft, terwijl de liefde voor Zizou onverminderd leeft.