Tactische winst vs beeldbias: Danny Buijs de Joey Veerman van Sittard

Danny Buijs van Fortuna Sittard vierde een hardverdiend punt tegen landstitelwinnaar PSV in het Philips Stadion, maar voormalige doelman Ronald Waterreus vraagt zich af waarom subtopclubs de Sittard‑trainer nog steeds over het hoofd zien ondanks zijn duidelijke kwaliteiten. Het contrast tussen zijn succes op het veld en de perceptie buiten het veld vormt de kern van de finale column van Waterreus.

Ronald Waterreus geeft Danny Buijs de spotlight in zijn laatste column voor De Limburger, waarbij hij de voormalige doelman beschrijft als lyrisch over de capaciteiten van de coach. Waterreus geeft toe dat hij misschien weet waarom “sub‑toppers” Buijs niet hebben aangesteld ondanks de lof.

Buijs pakte zaterdagavond in het Philips Stadion een punt, waarbij hij landstitelwinnaar PSV tegenhield tot een 2‑2 gelijkspel. Waterreus opent zijn column met de zin: “Het was alsof hij en niet Édouard Michut het late doelpunt voor Fortuna Sittard tegen PSV scoorde,” waarmee hij het onverwachte resultaat benadrukt.

Waterreus vergelijkt Buijs met Joey Veerman onder voetbalcoaches, en merkt op dat de Sittard‑trainer “een duizend keer in gevoel is vertrokken, maar toch elke ochtend op zijn fiets rijdt met een brooddoos onder zijn scheenbeschermers naar de club.” De vergelijking onderstreept Buijs' toewijding en tactische scherpzinnigheid.

Beeld en perceptie

De voormalige international bekritiseert ook het uiterlijk van Buijs, en zegt dat zijn hoed, tatoeages en een “verlaagde Golf GTI” imago in het Philips Stadion “afleiden van de professionele, tactisch sterke en journalist‑respectvolle coach die hij is.” Waterreus suggereert dat de visuele indruk tegen hem kan werken.

Waterreus voegt toe: “Als ik zijn agent was, zou ik Danny vertellen een jas aan te trekken in de dug‑out en die hoed alleen te dragen op de kermis in Geleen.” Hij gelooft dat een bescheiden wijziging in kleding Buijs kan helpen sub‑topclubs aan te trekken.

Waarom hij bij Fortuna blijft

Waterreus vraagt zich af waarom Buijs in de relatieve marge van de Eredivisie blijft, en merkt op dat dezelfde twijfel vorig seizoen nog aanwezig was. Hij vraagt zich af waarom clubs als FC Utrecht, AZ of FC Twente Buijs geen kans hebben gegeven, ondanks zijn bewezen vermogen.

De juxtapositie van Buijs' tactische succes tegen PSV en de aanhoudende focus op zijn uiterlijke verschijning onthult een spanning tussen verdienste en perceptie die zijn loopbaantraject blijft vormen.