JPL
Alessandro Cordaro, van RAAL naar Zulte Waregem, onthult zijn strijdgeest
Alessandro Cordaro, voormalig middenvelder van RAAL La Louvière en kampioen van de Belgische Beker met Zulte Waregem, heeft op 40-jarige leeftijd zijn overstap van de spelersbank naar die van trainer aangekondigd, terwijl de duel RAAL‑Zulte dit zaterdag om 20 u 45 wordt gespeeld.
Een parcours vol titels
Opgeleid bij het historische RAAL, heeft hij driehonderdzevenendertig wedstrijden in de Jupiler Pro League gespeeld, waaronder meerdere seizoenen in de Belgische eerste divisie. Hij won de Belgische Beker in 2017 met Essevee, daarna beleefde hij de Europese Beker, zijn laatste club was Zulte Waregem in D1A. Sinds maart heeft hij definitief zijn spelerszak opgeborgen.
Voordat hij zich bij de Gentse club aansloot, heeft hij negen jaar in La Louvière doorgebracht, waar hij het karakter ontwikkelde dat de club zelf beschreef als “strijder”. Op zestienjarige leeftijd werd hij gerekruteerd door Mons, toen net gepromoveerd naar D1, na een proef georganiseerd vóór de laatste D2‑rondewedstrijd tegen Ingelmunster in mei 2002.
Een omscholing naar coaching
Sinds enkele maanden traint hij kinderen bij de Sapinette, nabij de Grand Large in Mons, samen met Frédéric Herpoel die de doelmannen verzorgt. Hij werkt ook samen met de EF Academy van Emilio Ferrera, waar hij met jongens van U10 tot U14 werkt, en heeft recent de UEFA A‑licentie behaald.
‘Ik ben met mijn specifieke trainingen gestart met de kinderen, bij de Sapinette nabij de Grand Large in Mons’, verklaarde Cordaro tijdens het interview. Hij benadrukt dat hij wacht op het ideale project en geen willekeurig voorstel wil accepteren.
Hij herinnert zich een conflict met Dante Brogno in Mons, dat hij beschouwt als zijn grootste spijt, en noemt de steun van het voormalige staff van Emilio evenals de invloeden van Peruzovic, Brys, Vercauteren en Riga. In de regio Mons‑Borínage‑Centre strekt de sport zich ook uit tot de Red Flames van handbal, volley‑bal en rugby.
Alessandro stelt dat hij zich wil voegen bij een staff waar hij de lessen van zijn mentoren kan combineren met zijn eigen “grinta”, om dit karakter aan de spelers over te brengen. Hij wacht dus op het juiste voorstel, overtuigd dat het juiste project hem zal laten doorgroeien in de wereld van het professionele voetbal.