JPL
Brandon Mechele mikt op eigen glorie bij terugkeer naar Club Brugge KV
Brandon Mechele, 33, staat klaar voor zijn veertiende competitieve start met Club Brugge KV na een wervelende zomer die een zevende landskampioen, een WK‑optreden en de geboorte van zijn dochter Célestine opleverde. Hij vertelde de pers: “Ik zit aan zeven titels. Een eigen ster halen zou toch mooi zijn, hé?”
De zevende landstitel van de verdediger kwam als onderdeel van een snelle opeenvolging van hoogtepunten, waaronder zijn rol in de WK‑campagne van België waar hij in de basis stond. Hij reflecteerde: “Dat Jeremy Doku nog is teruggekeerd, zeg... Toen ik in die ziekenhuiskamer stond, voelde ik meteen: ik wil hier niet meer weg.”
Mechele arriveerde op het Alheembouw Basecamp in Knokke met drie gekoelde flessen water, grappend: “’t Is hier warm”, voordat hij felicitaties kreeg voor zijn nieuw vaderschap. Hij pakte zorgvuldig een duurzaam houten speelgoed uit, en merkte op: “Ik scheur niet graag cadeaupapier.”
Het 24‑uur venster na het WK‑exit van België was een race door Los Angeles, Zürich, Brussel en Brugge. Mechele vertelde: “Vincent en de voetbalbond hebben me dan meteen een vlucht naar Zürich geregeld.” Hij probeerde via video‑call bij de geboorte aanwezig te zijn, maar technische beperkingen dwongen hem een sms te sturen, waarna hij twee dagen eerder een foto van Célestine ontving.
Alleen vliegend, zei Mechele dat de ervaring emotioneel was maar hij bleef gefocust op zijn clubtaken. “Ik ben héél fris. Spelers die tijdens het seizoen vader worden hebben geen vaderschapsverlof. Ik had dat nu wel, wat heel leuk is.”
Vooruitkijkend hoopt de verdediger een persoonlijke onderscheiding aan zijn collectie toe te voegen. “Het zou mooi zijn om je eigen ster te halen, hé. (lacht) Dus nog drie,” zei hij, terwijl hij de drie trofeeën telde die nog ontbreken in zijn cv.
Mechele uitte ook de wens om te spelen in het nieuwe stadion van Club Brugge KV, dat in 2028 moet openen. “Ik wil nog zolang mogelijk doorgaan bij Club en niet stoppen wanneer zij willen dat het stopt. Hier eindigen — waar het begonnen is —, mooier kan niet.”